لاغری و تناسب اندام

بهترین و قویترین وبلاگ لاغری و تناسب اندام

لاغری و تناسب اندام

بهترین و قویترین وبلاگ لاغری و تناسب اندام

مکمل گینر (Gainer) چیست؟

.

مکمل‌های گینر یا کمک کننده به افزایش وزن، مکمل‌های غذایی هستند که با رساندن انرژی مازاد بر موادغذایی موجود در رژیم، به افزایش وزن فرد کمک می‌کنند.

از این نوع مکمل، ترکیبات و برندهای متفاوتی در بازار عرضه می‌شوند که بیشتر به صورت پودر بوده و ورزشکاران مصرف کنندگان اصلی این مکمل‌ها می‌باشند.

مواد تشکیل دهنده مکمل گینر

پایه ترکیب این نوع مکمل را کربوهیدرات یا قند تشکیل می‌دهد و بسته به نوع گینر، مقادیری پروتئین، چربی، ویتامین‌ها و موادمعدنی نیز در آن‌ها وجود دارد.

هدف اصلی افرادی که از این نوع مکمل‌ها استفاده می‌کنند، افزایش و نگهداری وزن و همچنین افزایش حجم عضلات در ورزشکاران بدنساز می‌باشد.

نکات قابل توجه قبل از مصرف مکمل‌های گینر

سازمان خوار و بار جهانی معتقد است که بهترین راه دریافت انواع مواد مغذی از جمله کربوهیدرات‌ها و پروتئین، مصرف آن‌ها در رژیم غذایی است.
بنابراین پیش از خرید هرگونه مکمل غذایی با یک متخصص تغذیه مشورت نموده و تلاش کنید از منابع غذایی آن‌ها را مصرف کنید.

گینر یک مکمل غذایی است نه غذا! به این معنا که این مکمل‌ها به افرادی توصیه می‌شود که میزان دریافت غذایی آن‌ها به مراتب از میزان کالری مورد نیاز بدنشان پایین‌تر است. بنابراین گینر تنها کمبود دریافت غذایی را جبران می‌کند.

شما به عنوان یک ورزشکار پیش از آنکه قاطعانه تصمیم به خرید مکمل گینر بگیرید، بهتر است کمی با خود صادق باشید!
بررسی کنید که آیا هیچ گونه خلأ و اشتباه رژیمی در برنامه غذایی خود دارید؟ و آیا هیچ راه دیگری (به عنوان مثال استفاده از نوشیدنی‌های پرکالری مثل معجون و…) برای برطرف کردن نیازهای رژیمی شما وجود ندارد؟
چنانچه جواب شما منفی بود با مشاور تغذیه خود مشورت نموده و برای خرید مکمل اقدام کنید.

مکمل‌های گینر بیشترین کارایی خود را در ورزشکاران کم وزنی که به صورت حرفه‌ای و برای شرکت در مسابقات فعالیت می‌کنند نشان می‌دهند.
بنابراین چنانچه فعالیت بدنی را به صورت معمول انجام می‌دهید نیازی به مصرف این نوع مکمل وجود نداشته و رژیم غذایی برطرف کننده نیازهای شما می‌باشد.

فریب ظاهر محصول را نخورید! برندهای پر زرق و برق الزاماً محصولات با کیفیتی نیستند.
ضمن اینکه صدها نوع مکمل گینر در بازار موجود است که ممکن است محصول انتخابی شما، مناسب نیاز شما نباشد. بنابراین پیش از انتخاب و مصرف حتماً با یک پزشک متخصص طب ورزش و یا مختصص تغذیه مشورت کنید.

پروتئین ورودی به بدن ما در کبد درگیر سوخت و ساز شده و در مرحله بعدی برای دفع شدن وارد کلیه‌های ما می‌شوند.
بنابراین مصرف گینر با توجه به میزان بالای پروتئین موجود در آن، باعث افزایش فشار وارده بر این دو اندام حیاتی و به خطر افتادن آنها می‌شوند. لذا هنگام مصرف گینر، به میزان زیادی آب و مایعات بنوشید.

چنانچه میزان مصرف این ترکیبات بیش از حد نیاز بدن شما باشد، به دلیل انرژی زیادی که به بدن وارد می‌کند می‌تواند به جای عضله سازی به ساخت چربی‌ها کمک کند!
بنابراین تأکید می‌کنیم که در مورد میزان مصرف با یک متخصص تغذیه یا پزشک طب ورزشی مشورت کنید.

از آنجا که پروتئین موجود در این ترکیبات معمولاً از پروتئین شیر یا سویا تهیه می‌شوند، چنانچه به این موادغذایی حساسیت دارید ممکن است به مکمل‌های گینر نیز واکنش حساسیتی نشان دهید.
این موضوع در مورد سایر ترکیبات موجود در این محصولات نیز صادق است. پس به دقت بررسی و سپس خرید کنید.

مصرف منظم این مکمل‌ها به دلیل درصد بالای پروتئین موجود در آن‌ها در افراد عادی و به ویژه مبتلایان به بیماری‌های کبدی و کلیوی توصیه نمی‌شود.

هر نوع دارو یا مکمل غذایی را از داروخانه‌ها بخواهید و از خرید مکمل‌های موجود در باشگاه‌ها، عطاری‌ها و… خودداری نمایید. همچنین هنگام خرید به علامت تأیید سازمان غذا و دارو، تاریخ تولید و انقضای آن توجه کنید.

برای سم زدایی ریه چه بخوریم؟

.

ریه‌ها مانند هر عضو دیگری در بدن همواره در حال فعالیت هستند و در این فعالیت خود ممکن است دچار مشکلاتی شوند.

به گزارش بلوبری اسلیم؛ یکی از بهترین گام ها برای بهبود سلامت ریه ها، استفاده از مواد غذایی پاک کننده ریه است.

البته انجام ورزش، توقف استعمال سیگار، جلوگیری از قرارگیری در معرض آلاینده ها و …برای کاهش خطر ابتلا به بیماری های ریوی مانند برونشیت، آسم، پنومونی و سرطان ریه مهم است. با این حال ۱۱ گزینه غذایی برای سم زدایی از ریه ها و تقویت سلامت سیستم تنفسی پیشنهاد شده اند:

سبزیجات تیره رنگ

این سبزیجات دارای ترکیبات زیادی برای حفظ سلامت ریه ها هستند. بیشتر سبزیجات تیره رنگ حاوی آنتی اکسیدان هایی برای سم زدایی سموم از خون و ریه ها هستند. این سبزیجات همچنین خطر ابتلا به سرطان ریه را در افراد غیر سیگاری کاهش می دهند.

غذاهای حاوی کاروتنوئید

یکی دیگر از گروه های غذایی که به افزایش ظرفیت ریه ها کمک می کنند، غذاهای حاوی کاروتنوئید هستند. کاروتنوئیدها، آنتی اکسیدان هایی هستند که اثر پیشگیری کننده از سرطان ریه دارند. گوجه فرنگی، هویج، کلم، فلفل قرمز، سیب زمینی شیرین، همگی حاوی کاروتنوئید هستند.

غذاهای حاوی امگا۳

این غذاها به بهبود عملکرد ریه ها کمک می کنند. غذاهای حاوی امگا ۳ از قبیل ماهی قزل آلا، دانه ها، آجیل، تخم مرغ، تخم کتان، و … به کاهش التهاب بدن و افزایش قدرت شناختی نیز کمک می کنند.

مطالعات همچنین نشان داده یک رژیم غذایی سرشار از اسیدهای چرب امگا ۳ باعث می شود تا خون از طریق ریه ها به طور موثر جریان یابد و همین روند از برخی بیماری های التهابی و عفونت های تنفسی جلوگیری می کند.

غذاهای حاوی فلاونوئید

بسیاری از میوه ها از قبیل انواع توت ها و مرکبات حاوی ترکیباتی به نام فلاونوئیدها هستند که نقش موثری در پاکسازی ریه ها دارند. این ترکیبات اثرات آنتی اکسیدانی روی اندام های مختلف بدن از جمله ریه ها دارند. سیب، زغال اخته، پرتقال، لیمو، گوجه فرنگی و کلم سرشار از فلاونوئیدها هستند. مصرف این محصولات همچنین از سرطان ریه، سرطان سینه و سرطان پروستات جلوگیری می کند.

سیر

یکی از مزایای بهداشتی سیر این است که می تواند ریه های شما را پاکسازی کند. ترکیبی به نام آلیسین در سیر به عنوان آنتی بیوتیک در بدن عمل می کندو می تواند به کاهش عفونت های تنفسی و جلوگیری از آلودگی ریه ها کمک کند. مصرف سیر خام نیز نقش پیشگیری کننده از سرطان ریه دارد. سیر می تواند منجر به کاهش آسیب های ریه ناشی از آلودگی هوا، سیگار و … شود.

چای سبز

مصرف منظم چای سبز راهی موثر برای حفظ سلامت ریه های شما است. عصاره چای سبز حاوی آنتی اکسیدان های قوی برای حفظ سلامت قلب و عروق، محافظت در برابر سرطان های مختلف، بهبود عملکرد مغز و محافظت در برابر عفونت ها است.

مطالعات همچنین نشان داده که نوشیدن چای سبز اثر مهارکننده بر روی سرطان ریه دارد. محققان چینی دریافتند که چای سبز درست مانند سیر به کاهش آسیب های ریه ناشی از سیگار کشیدن کمک می کند.

ویتامین سی

ویتامین سی آنتی اکسیدان دیگری است که برای سلامت تنفس و ریه ها مفید است. مصرف منظم این ویتامین به رهایی بدن از سموم کمک می کند و پوست را جوان و سالم نگه می دارد. ویتامین سی به نابودی رادیکال های آزاد کمک می کند و اثرات مخرب ناشی از قرارگیری در معرض دود سیگار را کاهش می دهد. کیوی، قارج، مرکبات، پاپایا، توت فرنگی، کلم بروکلی، آناناس، انبه و خرمالو غنی از ویتامین سی هستند.

زنجبیل

مصرف زنجبیل به بهبود سیستم تنفسی و افزایش ایمنی بدن کمک می کند. زنجبیل یک پاک کننده طبیعی است که خواص ضد التهابی دارد. مصرف زنجبیل برای کاهش علائم آسم و سایر بیماری های تنفسی نیز مفید است.

زردچوبه

دلایل زیادی برای افزایش مصرف زردچوبه وجود دارد. این ادویه ضد التهابی است و منجر به پاکسازی ریه ها و بهبود سلامت تنفس می شود. زردچوبه اثرات مخرب ناشی از آلودگی هوا و دود سیگار را نیز از بین می برد.

غذاهای با منیزیم بالا

کمبود منیزیم می تواند بر عملکرد ریه تاثیر بگذارد و عوارض ریوی به همراه داشته باشد. در عوض دریافت منیزیم کافی منجر به تقویت عضلات ریه شده و شانس ابتلا به بیماری های تنفسی از جمله آسم را کاهش می دهد.

آب

عوارض جانبی بسیاری برای کمبود آب در بدن شناخته شده است از جمله خستگی، تحریک پذیری، درد مفاصل، و میزان کلسترول غیر طبیعی. محققان دریافته اند که یکی دیگر از نشانه های کم آبی بدن افزایش خطر ابتلا به برونشیت و آسم است. مصرف کافی آب به کاهش التهاب ریه ها کمک می کند و مانع بروز اختلالات خاص ریوی می شود.

 

پاستیل مفید یا مضر؟

.

این روزها بحث در مورد فواید و مضرات پاستیل بیشتر شده است و هر کسی به نحوی درباره آن سخن میگوید! اما واقعاً پاستیل چیست و مفید است یا مضر ؟

به گزارش بلوبری اسلیم؛ هم رنگ‌های متفاوت و قشنگی دارد اما شکل‌های متعدد و زیبایی، هم مزه‌های گوناگون و خوش‌طعمی؛ بچه‌ها عاشق آنند، بزرگ‌ترها هم دوستش دارند، سال‌های سال است که مقامش را هم به‌عنوان یک خوردنی تنقلاتی خوشمزه حفظ کرده است. بله، پاستیل را می‌گویم.

همان ماده خوراکی نرم و لطیف و کشدار که آب از دهان آدم سرازیر می‌کند! اما آیا خوردن آن مفید است یا مضر؟ چه خواصی دارد؟ اصلا سر و کله‌اش از کجا پیدا شده؟ چرا برخی می‌گویند بد و برخی دیگر می‌گویند خوب است؟ بگذارید در ادامه این مطلب درباره اینها بیشتر توضیح دهیم.

پاستیل از کجا آمد؟

می‌گویند یک کارگر ساده اما بسیار باتجربه در شیرینی‌پزی‌ای که تقریبا یک قرن پیش در کارخانه آبنبات‌سازی کار می‌کرد، برای این‌که بتواند درآمد بیشتری نصیب خود کند، هیچ چاره‌ای ندید جز آن‌که مواقع استراحتش در آشپزخانه خودش هم شیرینی خانگی بپزد و به مردم عرضه کند.

استقبال مردم به‌دلیل این‌که به مشتریانش به جای قالب کردن جنسی فقط برای فروش بیشتر، کالایی خوب و بی‌نقص تولید و عرضه می‌کرد آن‌قدر زیاد شد که به فکر افتاد از همان دانسته‌هایش در کار قنادی استفاده کند و آبنباتی مخصوص بسازد.

هانس ریگل، نام این آبنبات‌هایش را هاریبو گذاشت و با تغییری در قالب آنها و تولیدشان به شکل خرس، مردم آن زمان که معمولا یک یا دو نوع قالب برای پخت و عرضه شیرینی دیده بودند، بیش از شیرینی‌هایش به این آبنبات‌های او علاقه‌مند شدند.

او سپس به فکر افتاد خلاقیتی دیگر را به کار بگیرد و مزه و طعم و حتی حالت آنها را نیز تغییر دهد. بنابراین با استفاده از مقداری طعم‌دهنده میوه‌ای و افزودن ژلاتین به مایه اولیه آبنبات‌های خرسی خود، آنها را چنان ساخت که در عین نرمی، کمی هم سفت بودند، کش می‌آمدند، خوردنشان بخصوص برای بچه‌ها لذتبخش بود و بزرگ‌ترها هم دلشان می‌خواست بارها و بارها مزه آن را امتحان کنند!

پاستیل از چه ساخته شده؟

پاستیل‌های امروزی غیر از شکل و شمایل خرس، در قالب‌های متعددی تولید می‌شوند؛ از شکل حیواناتی مثل قورباغه و مرغ و زرافه گرفته تا میوه‌هایی مثل آلبالو و توت‌فرنگی و سیب و پرتقال و انار و اشیایی چون خودرو و بطری نوشابه و… گرچه این محصولات اکنون تنوع زیادی در مزه و رنگ و شکل دارند،

از یک نظر، تفاوت چندانی هم با آن پاستیل‌های اولیه ندارند. در فرآیند تولید، مقداری ژلاتین برای ایجاد حالت شفافیت و چسبندگی، روغن خوراکی برای براق شدن، انواع اسانس‌های میوه‌ای براساس مزه و طعمی که مورد نظر است، رنگ‌ها و طعم‌دهنده‌های مجاز خوراکی، آب، شیرین‌کننده که می‌تواند شکر یا گلوکز باشد و چند افزودنی دیگر به‌کار گرفته می‌شود.

آنچه اکنون محل منازعه برای فایده‌دار بودن یا مضر بودن این مواد خوراکی است و به‌عنوان متهم در جایگاه همیشگی قضاوت‌های افراد می‌نشیند، ژلاتینی است که در تولید این خوردنی‌ها به کار می‌رود.

ژلاتین چیست و چگونه ساخته می‌شود؟

ژلاتین ماده‌ای است که از کلاژن یا پوست و استخوان حیوانات به‌دست می‌آید؛ نه بو دارد، نه مزه. نه قندی در آن است و نه چربی. مقداری زیاد از آن را پروتئین تشکیل می‌دهد و مقدار کمی هم نمک و آب در آن یافت می‌شود.

در صنایع و کارخانجات تولید محصولات غذایی مرتبط با ژلاتین، کلاژن حیوانات را هیدرولیز می‌کنند و از آن دو نوع ژلاتین به‌دست می‌آورند که بر حسب غلظت متفاوت است.

همچنین یک نوع از آن به شیوه اسیدی به‌دست می‌آید و نوع دیگر به شیوه قلیایی. در اغلب موارد هم این گاوها، خوک‌ها و گاهی ماهی‌ها هستند که از آنها برای تهیه ژلاتین استفاده می‌شود.

منازعه میان موافقان و مخالفان

بله… درست خواندید: در برخی کشورها از خوک‌ها هم برای تولید ژلاتین بهره می‌برند. این یکی از همان مواردی به‌شمار می‌رود که محل مناقشه میان موافقان و مخالفان پاستیل است؛ اما فقط یکی از موارد.

حتی اگر به دلایل دینی، در فرآیند مذکور از اعضای بدن خوک استفاده نشود و جای آن را گاو یا ماهی بگیرد، یک مورد دیگر در این منازعات، نحوه خاص استخراج ژلاتین از استخوان گاو است که متخصصان می‌گویند حتما باید از روش آنزیمی صحیحی استخراج شود وگرنه مشکل‌ساز خواهد بود.

همان‌طور که گفتیم، متخصصان تغذیه در بیان خواص و مضرات دو دسته شده‌اند. گروهی به کاربردها و فواید ژلاتین و پاستیل اشاره می‌کنند و خوردن آن را در حد معمول نه‌تنها مضر نمی‌دانند، کلی هم خاصیت و فایده برای آن ذکر می‌کنند. گروهی دیگر هم هیچ حد معمولی برای آن قائل نمی‌شوند و با بیان دلایل و استنتاج‌هایی از مضرات و بدی‌های آن می‌گویند. بگذارید ببینیم هر دو سوی ماجرا اصولا چه حرفی در این زمینه دارند.

خواص پاستیل و ژلاتین آن

طرفداران پاستیل و ژله می‌گویند ژلاتین موجود در این مواد غذایی انواع و اقسام خواص را پیش‌روی دردهای انسان می‌گذارد. می‌گویند کلاژن خاصیت ضدالتهابی دارد؛ بنابراین دردهای مفصلی را کاهش می‌دهد و از ابتلا به پوکی استخوان هم پیشگیری می‌کند.

علاوه بر این، ژلاتین منبعی سرشار از پروتئین است که فرد می‌تواند با خوردن پاستیل یا ژلاتین بخشی از این ماده معدنی مورد نیاز برای کارکرد بهینه بدن را تامین کند. آنها به خاصیت دیگری هم اشاره می‌کنند که گلایسین موجود در این ماده خوراکی دارد: تقویت سیستم گوارش و بهینه کردن روند هضم و جذب غذا در بدن.

از دیگر فواید و خواص مورد نظر این دسته افراد درباره ژله و پاستیل که در هر دو ژلاتین به‌کار رفته می‌توان به مواردی که در پی می‌آید نیز اشاره کرد: به کاهش کلسترول خون کمک می‌کند، اسید فولیک دارد که هم برای زنان خوب است و هم برای پیشگیری از نازکی مو، ویتامین B دارد که غیر از مزایای دیگرش برای افسردگی خوب است، آمینواسیدهای آن سبب بهبود بافت‌های پوستی می‌شود و

مخالفان هم دلایلی دارند

متخصصان تغذیه و کسانی که به این فهرست‌های بلندبالا از خواص پاستیل و ژلاتین و ژله به دیده مخالف می‌نگرند، می‌گویند مواردی که موافقان برمی‌شمارند، جنبه تبلیغاتی دارد و نمونه‌هایشان نادرست است، زیرا در اولین گام باید دانست پاستیل جزو خوراکی‌های باارزش غذایی صفر محسوب می‌شود.

به بیان دیگر این مواد پرکالری اما بی‌خاصیتند. آنها معتقدند پروتئین ژلاتین که موافقان از مزایای آن می‌گویند از جمله بی‌ارزش‌ترین پروتئین‌ها محسوب می‌شود و مقدار آن به‌قدری کم است که اصولا نمی‌تواند جایگزین پروتئین مواد غذایی دیگر چون گوشت و مانند آن شود؛ اسیدهای آمینه، کلسیم و دیگر مواد معدنی و مغذی مورد نیاز بدن نیز در آن به اندازه‌ای نیست که بتواند کافی باشد.

همچنین ذکر می‌کنند آنچه در این ماده خوراکی، بخصوص در پاستیل به کار رفته بیشتر طعم‌دهنده و اسانس مصنوعی است و بر عکس، شکر یا سایر مواد قندی موجود در آن به‌شدت برای سلامت مضر است.

بالاخره خوب است یا بد؟

برای بسیاری از آدم‌ها، خوردن یکی از لذتبخش‌ترین امور در دنیاست! بخصوص اگر آن ماده غذایی به گونه‌ای تهیه شده باشد که به قول معروف باب طبع ذائقه فرد هم باشد. از سوی دیگر اغلب متخصصان تغذیه توصیه می‌کنند خوردن هر ماده خوراکی، حتی تنقلات پرکالری و بی‌خاصیت هم اگر در حد عقلانی باشد، مشکلی پیش نخواهد آورد؛ یعنی تعادل حفظ شود، مسائل بهداشتی رعایت شود، جایگزین مواد خوراکی با ارزش غذایی نشود، میزان کالری سنجیده شود و

با این حساب، گمان می‌رود بین جدال موافقان و مخالفان، اکنون بتوان تکلیف را طوری مشخص کرد که به قول معروف نه سیخ بسوزد نه کباب!

توصیه‌های ایمنی برای پاستیل‌خورهای حرفه‌ای

پاستیل یکی از محبوب‌ترین‌ها در بازار شکلات و شیرینی و آبنبات است. احتمالا کسی نیست که تاکنون پاستیل نخورده باشد و بعد از این هم کسی نخواهد بود که آن را کنار بگذارد، ولی اگر شما جزو پاستیل‌ خوران قهار هستید بهتر است چند آگاهی و چند توصیه را پیش از خوردن این خوشمزه‌ها مدنظر داشته باشید تا سلامت‌تان به خطر نیفتد.

* به خاطر بسپارید در برخی پاستیل‌ها که مشخصات مجوزهای استاندارد روی بسته آنها درج نشده یا تقلبی است، نوعی واکس استفاده می‌شود که برای براق کردن سطح پاستیل به‌کار می‌رود. واضح است این واکس‌های غیرمجاز باعث به خطر انداختن سلامت می‌شوند.

* به‌دلیل نوع چربی و شیرینی مورد استفاده در پاستیل‌ها زیاده‌روی در خوردن آن می‌تواند مشکل‌ساز باشد.

* ترکیبات مخصوص پاستیل، تاحدودی همانند پفک چسبنده است. این ترکیبات سبب چسبیدنشان به پرزهای زبان و درزهای میان دندان‌ها می‌شود و نه تنها برای بهداشت و سلامت دهان و دندان مضر است، بلکه باعث سرعت گرفتن پوسیدگی دندان‌ها می‌شود، مگر این‌که بلافاصله پس از خوردن مسواک بزنید؛ البته بسیارند کسانی که حاضرند دندانشان آسیب ببیند، اما مزه و طعم آنچه خورده‌اند را مدت بیشتری زیر زبانشان احساس کنند!

* دندانپزشکان توصیه می‌کنند در صورت تمایل به خوردن پاستیل آن را نجوید. بگذارید آرام آرام درون دهانتان آب شود تا هم مزه‌اش را بیشتر حس کنید هم کمتر باعث چسبیدن به دندان‌هایتان شود؛ البته همچنان تاکید دارند پس از خوردن پاستیل بلافاصله دندان‌ها را مسواک کنید.

* برخی تولیدکنندگان ادعا می‌کنند در محصولات پاستیل خود از شکر یا قند طبیعی استفاده نکرده‌اند تا برای کسانی که به دیابت مبتلا هستند مشکلی از این نظر نباشد. این تا بخش زیادی فقط یک ادعاست. یادتان باشد برای شیرین کردن مزه محصولاتی که با عنوان بدون قند تبلیغ می‌شود از ساکاروز یا همان شیرین‌کننده مصنوعی استفاده می‌شود که معمولا نوشابه‌های معروف به رژیمی هم درصدی از آن را دارند. ساکاروز و قندهای مصنوعی کبد را به فعالیت بیشتر برای سم‌زدایی از آن وامی‌دارد و به‌دلیل نیاز به آب بیشتر، کلیه هم در این روند شرکت می‌جوید. از این‌رو لازم است قبل از خرید یا خوردن مواد دارای ساکاروز این مشکلات را در نظر بگیرید.

* پاستیل‌هایی که با قند و شکر طبیعی تولید شده‌اند به‌شدت چاق‌کننده‌اند. علاوه بر این زیاده‌روی در خوردن آنها باعث بالا رفتن میزان قند خون می‌شود. مراقب باشید سلامت‌تان را به خطر نیندازید.

* دقت کنید در مواد مورد استفاده پاستیل و محصولاتی که می‌خرید نامی از پریون ذکر نشده باشد. طبق برخی گزارش‌ها این پروتئین که در برخی پاستیل‌ها استفاده می‌شود، ممکن است باعث بروز بیماری شود.

* در خرید و خوردن پاستیل‌های خارجی دقت بیشتری کنید. برخی کشورها در تهیه ژلاتین لازم برای تهیه محصول پاستیل یا ژله‌های آماده خود از کلاژن پوست و استخوان خوک استفاده می‌کنند. ژلاتین تهیه شده از گاو و ماهی مشکل شرعی ندارند.

* طبق یکی از گزارش‌های سازمان غذا و داروی آمریکا، روش تهیه ژلاتین روند مخصوصی دارد که اگر به‌درستی دنبال نشود احتمال منتقل شدن بیماری‌های دامی به انسان با استفاده از محصولات به‌دست آمده از آنها بالا می‌رود.

زرده بهتر است یا سفیده؟

.

هر چه اطلاعات درباره‌ی تغذیه‌ی سالم بیشتر شود، در مورد اینکه چه بخوریم و چه نخوریم کمی گیج می‌شویم. بعنوان نمونه به تخم مرغ فکر کنید. کدام یک سالم تر است، سفیده یا زرده‌اش؟

بیایید به مزایا و معایب هر دوی اینها نگاهی بیندازیم.

زرده تخم مرغ

این بخش از تخم مرغ خیلی مغذی است، حاوی ویتامین های A, B, D و E و مواد معدنی‌ای همچون کلسیم، سدیم، پتاسیم، منیزیم، زینک و آهن است. همچنین زرده‌ی تخم مرغ منبع انرژی است، و بخاطر مواد خاصش می تواند چشم های شما را نیز سالم نگاه دارد!

اما به این خوراک مغذی می‌توان از جنبه‌ای منفی نیز نگاه کرد، چرا که بیشتر از نصف کالری تخم مرغ در زرده‌اش جمع شده است. بعضی‌ها می‌گویند که منفی ترین جنبه‌ی زرده، این حقیقت است که حاوی کلسترول بوده و مصرف روزانه‌ی آن مخصوصا برای کسانی که دیابت دارند می‌تواند خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی را افزایش دهد.

اگرچه برخی مطالعات (دانشگاه کنتیکت، مرکز تغذیه و ایمنی مواد غذایی، دانشکده علوم پزشکی مولکولی) بر این باورند که محدود کردن مصرف تخم مرغ نباید به همگان تعمیم پیدا کند.

باید بدانیم که خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی در افراد سالم، با افزایش مصرف کلسترول بالا نمی رود، بلکه با گنجاندن تخم مرغ در برنامه‌ی غذایی همیشگی‌شان، مزایای مختلفی نسیبشان خواهد شد.

سفیده تخم مرغ

اگر زرده را قسمت تیره‌ی تخم مرغ در نظر بگیریم، بسیاری از دستورالعمل‌های غذاها حاوی سفیده‌ی تخم مرغ هستند.

پس هنوز تخم مرغ قابل استفاده است! این بخش حاوی بیشترین پروتئین تخم مرغ، کالری کمتر و پتاسیم، منیزیم و سدیم بیشتر بوده و هیچگونه چربی هم ندارد. بعنوان معایب سفیده هم باید بدانید که سفیده ویتامین‌های کمتری دارد، از جمله B12، فولات و ریبوفلاوین.

پیشنهاد

هنگامی که تصمیم گرفتید تخم مرغ را در برنامه غذایی خود بگنجانید، به موارد زیر توجه کنید:

افراد سالم: هم سفیده و هم زرده را بخورید، چرا که به طور باورنکردنی‌ای مغذی و اشباع از انواع ویتامین و مواد معدنی هستند.

 

افرادی که دیابت، مشکل کلسترول یا نارسایی‌های قلبی دارند: با مشورت گرفتن از پزشکتان، مصرف تخم مرغتان را محدود کنید.

بخاطر بسپارید که یک تخم مرغ، درون زرده‌اش حدود ۱۸۶ میلی‌گرم کلسترول دارد، اما واقعیت این است که آن کلسترولی که درون مواد غذایی هست، با کلسترولی که درون خون است تفاوت دارد.

برای حامله شدن چه بخوریم؟

.

با چه غذاهایی میتواند بارداری بهتری داشت؟ رژیم غذایی یکی از مهمترین قسمت‌های بارداری است پس به آن توجه بیشتری کنید.

برای باردار شدن تلاش می‌کنید؟ شاید باید یک قرار شبانه در فروشگاه مواد غذایی بگذارید. گرچه هیچ کس هرگز با خوردن سالاد سالمون باردار نشده، اما پژوهشگران معتقدند آنچه می‌خورید می‌تواند در توانایی شما برای باروری موثر باشد.

دکتر هالی گرینر کارشناس تغذیه ، سبک زندگی و مادر دو فرزند می‌گوید، حفظ سلامت بدن با خوردن غذاهایی که برای شما خوب است در حالی که برای بارداری تلاش می‌کنید بسیار مفید است، زیرا مصرف مواد مغذی روی همه چیز، از سطح انرژی تا هورمون‌ها، تاثیر می‌گذارد. دستیابی به وزنی مناسب نیز از اهمیت ویژه‌ایی برخوردار است.

براساس اعلان انجمن ملی ناباروری، حدود ۳۰٪ از مواردی که ناباروری تشخیص داده می‌شوند به دلیل وزن بیش از حد است. اضافه وزن و هم کمبود وزن می‌تواند موجب ناباروری شود، عمده دلیل آن نیز بر هم خوردن تعادل هورمون‌هاست.

خواه اخیرا برای بارداری تلاش می‌کنید، خواه مدتهاست که در تلاشید، افزودن این ۹ مواد خوراکی به رژیم غذائیتان توانایی شما را برای باروری افزایش می‌دهد، پس آنها را در رژیم غذایی خود بگنجانید.

پروتئین گیاهی

پروتئین بخش مهمی از یک رژیم غذایی سالم است، اما وزارت کشاورزی ایالات متحده اعلان نمود بسیاری از آمریکایی‌ها برای دریافت پروتئین روزانه‌ی خود بیش از حد به پروتئین‌های حیوانی از قبیل مرغ و گوشت گاو تکیه می‌کنند.

کارشناسان در دانشکده بهداشت عمومی دانشگاه هاروارد دریافتند که جایگزینی پروتئین گیاهی از قبیل سبزیجات، حبوبات، آجیل یا توفو و یا فراورده‌های لبنی با یک وعده گوشت می‌تواند احتمال باروری را افزایش دهد.

پژوهشگران دانشگاه هاروارد حدود ۱۹۰۰۰ پرستار زن که در تلاش برای بارداری بودند را بررسی نموده و دریافتند که احتمال ناباروری زنانی که اغلب از پروتئین حیوانی استفاده می‌کنند ۳۹٪ بیشتر از سایرین است. اما احتمال اینکه زنانی که پروتئین گیاهی بیشتری مصرف می‌کنند برای باردار شدن با مشکل روبرو شوند، بسیار کمتر است.

دکتر ربکا اسکریتچ‌فیلد، متخصص تغذیه و سلامت از واشنگتن دی سی می‌گوید، مطمئن شوید که مقدار زیادی پروتئین بدون چربی، از جمله منابع گیاهی مانند لوبیا و عدس در رژیم غذایی خود دارید.

محصولات شیر کامل

لبنیات پرچرب. بله، نتایج مطالعات محققان بر روی شرکت‌کنندگان در مطالعه‌ی سلامت پرستاران حاکی از آن بود که احتمال ناباروری تخمک در زنانی که روزانه حداقل یک وعده شیر کامل یا مواد غذایی لبنی، مانند ماست یا پنیر متشکل از شیر کامل مصرف می‌نمودند، بسیار پایین است.

لبنیات بدون چربی یا کم چرب تاثیر معکوسی بر بارداری دارد. کارشناسان مطمئن نیستند چرا، اما آن‌ها باور دارند که از بین بردن چربی شیر می‌تواند تعادل هورمون‌های جنسی را بر هم زده و مانع از تخمک‌گذاری شود.

محققان دانشگاه هاروارد برای زنانی‌ که در تلاش برای باروری هستند مصرف روزانه یک وعده ماست پرچرب یا نوشیدن یک لیوان شیر کامل، یا به طور مقطعی جایگزین نمودن شیر و لبنیات کم‌چرب یا بدون چربی را با انواع پرچربشان پیشنهاد می‌کنند.

با این وجود این مطالعات مصرف بیش از حد بستنی را تجویز نمی‌کند، زیرا حفظ وزن طبیعی برای بارداری حائز اهمیت است.

مواد غذایی سرشار از آهن

تامین ذخایز آهن بدن قبل از بارداری بسیار مهم است. عادات ماهیانه یکی از عوامل اصلی فقر آهن است. علاوه بر این، زنان در طول بارداری اغلب ذخایر آهن خود را در راستای تامین آهن بدن نوزاد از دست می‌دهند، همین امر می‌تواند مادر را در معرض خطر کم‌خونی که در نتیجه‌ی نابودی گلبول‌های قرمز و کاهش غیر طبیعی آن‌ها حاصل می‌شود، قرار دهد.

دکتر ربکا اسکریتچ‌فیلد می‌گوید، گزارش مطالعات ثانویه بر سلامت پرستاران حاکی از آن بود که احتمال باروری با مصرف غذاهای سرشار از آهن، به ویژه منابع گیاهی مانند لوبیا، عدس‌، اسفناج و غلات غنی‌شده، می‌تواند افزایش یابد.

منابع غیر‌ گیاهی آهن نیز شامل گوشت گاو و سایر گوشت‌ها و مرغ می‌شود. چنانچه به اندازه‌ی کافی غذاهای حاوی آهن مصرف نمی‌کنید، با پزشک خود در مورد مصرف مولتی ویتامین حاوی آهن مشورت کنید.

همچنین انجام آزمایش خون برای تشخیص کم‌خونی پیش و در طول بارداری ایده‌ی بسیار خوبیست.

اسکریتچ‌فیلد می‌افزاید که با افزودن افشره‌ی لیمو به اسفناج سرخ کرده یا فلفل تکه تکه شده به سوپ لوبیا غذاهای مملو از آهن خود را تکمیل کنید. این غذاها حاوی ویتامین C هستند و توانایی بدن در جذب آهن را بهبود می‌بخشند.

فرآورده‌های غلات

گرچه اغلب گفته می‌شود که غلات سبوس دار بخورید، اما چنانچه قصد باردار شدن دارید، باید بدانید که گنجاندن برخی از غلات تصفیه شده به رژیم غذایی می‌تواند به افزایش سطح اسید فولیک کمک کند.

به منظور کاهش نقایص لوله عصبی نوزادان، در سال ۱۹۹۸ سازمان غذا و داروی تولیدکنندگان مواد غذایی را موظف نمود تا تمام فرآورده‌های غلات غنی شده (یا تصفیه شده) را با اسید فولیک غنی نمایند.

دکتر ربکا معتقد است که اسید فولیک یک نوع از انواع ویتامین B است که به بدن در ساخت سلول‌های جدید و سالم کمک می‌کند. چنانچه مادر حداقل یک ماه پیش از بارداری و یا در طول بارداری به اندازه کافی اسید فولیک در بدن خود جمع نماید، به پیشگیری از نقائص عمده‌ی مغزی و ستون فقرات جنین کمک شایانی نموده است.

وزارت کشاورزی ایالات متحده توصیه می‌کند که بزرگسالان سالم روزانه حدودا ۱۸۰ گرم غلات مصرف نمایند که حداقل نیمی از آن غلات یعنی ۹۰ گرم آن غلات کامل باشد.

علاوه بر فرآورده‌های غلات کامل، می‌توانید اسید فولیک را از غذاهایی مانند جگر گاو، اسفناج پخته شده، لوبیا چشم بلبلی و غلات صبحانه غنی‌شده دریافت کنید.

چای گیاهی

پژوهش‌ها درباره‌ی اینکه چه میزان کافئین بر باروری موثر است، متفاوتند. گرچه بسیاری از کارشناسان توصیه می‌کنند که مصرف کم و متوسط کافئین، حدودا ۳۰۰ میلی‌گرم در روز بی‌ضرر است و تاثیر مخربی بر باروری ندارد، اما برخی دیگر بر این باورند که این مقدار بسیار زیاد است.

نتایج مطالعات اخیر که در مجله‌ی اپیدمیولوژی اروپا به چاپ رسید، حاکی از آن است که مصرف ۱۰۰ میلی‌گرم کافئین در روز تا ۱۴٪ با سقط جنین و تا ۱۹٪ با خطر مرده‌زایی مرتبط است. انجمن بارداری آمریکا اعلان نمود که کافئین می‌تواند مانع توانایی بدن در جذب کلسیم و آهن شود، این انجمن همچنین توصیه می‌کند زنان باردار مصرف آن را قطع نمایند.

خواه در صدد قطع مصرف کافئین باشید، خواه فقط بخواهید مصرف روزانه‌ی خود را کاهش دهید، بدانید که انواع چای‌‌ گیاهی به‌طور طبیعی بدون کافئین هستند و می‌توانند جایگزین مناسبی برای یک جوشانده‌ی کافئین‌دار باشند.

به علاوه، بدانید که زنجبیل و لیمو تا مرکبات و اسطوخودوس و درخت نارگیل و کارامل، صفی بی‌پایان از طعم‌های خوشمزه چای هستند.

میوه‌ها و سبزیجات رنگی

قرمز، نارنجی، زرد و سبز؛ رنگ‌‌های مختلف را مخلوط کنید تا غذایی متنوع و در عین حال سالم دریافت کرده باشید. میوه‌ها و سبزیجات در رنگ‌های مختلف حاوی مواد مغذی گیاهی و ترکیبات گیاهی ویژه‌ایی هستند که برای حفظ سلامت شما با یکدیگر همکاری می‌کنند.

این مواد شیمی‌گیاهی حاوی آنتی‌اکسیدان (مانند فلاونوئیدها و کاروتنوئیدها) هستند که رنگ تولید کرده و شما را سالم نگه می‌دارند، در عین حال توان باروری را افزایش می‌دهند. دکتر هالی گرینجر، کارشناس تغذیه و سبک زندگی می‌گوید، بر خوراکی‌های رنگی، که ویژه‌ی همان فصلی که در آن قرار دارید، است تمرکز می‌کنید، زیرا هر خوراکی در فصل خود حاوی بیشترین مواد مغذیست.

میوه‌ها و سبزی‌های رنگی مانند کدو، انار، کلم بروکلی و فلفل آنتی‌اکسیدان دارند و مانند مولتی ویتامین‌های طبیعی عمل می‌کنند، که مواد مغذی ارزشمندی در خود دارند.

گنجاندن این خوراکی‌ها به رژیم غذایی آسان است، به عنوان مثال افزودن سبزیجات بیشتر به تخم‌مرغ نیمرو یا سُس پاستا، یا کمی میوه به اسموتی خود اضافه نمائید و حموس سبزیجات را برای میان وعده میل کنید.

روغن زیتون

روغن زیتون چربی تک اشباع نشده‌ایست که به افزایش حساسیت به انسولین و کاهش التهاب کل بدن کمک می‌کند. التهاب می‌تواند در تخمک‌گذاری، لقاح و رشد اولیه‌ی جنین تداخل ایجاد کند.

علاوه بر افزودن روغن زیتون به رژیم غذایی پیش از بارداری خود، کاهش مصرف چربی‌های ترانس نیز باید مدنظر گرفته شود، که در بسیاری از محصولات پخته شده، غذاهای سرخ شده و فرآوری شده موجود می‌باشد. چربی‌های ترانس توان بدن در واکنش به انسولین را کاهش می‌دهد، همین امر زنان را مستعد تخمک‌گذاری نامنظم می‌کند.

دکتر ربکا اسکریتچ‌فیلد می‌گوید که مطالعات انجام شده در دانشگاه هاروارد نشان داد که باروری در زنانی که چربی ترانس کمتر، قند، کربوهیدرات‌های تصفیه شده و لبنیات کم چرب می‌خورند بهتر است. جای این مواد غذایی را با چربی‌های گیاهی مثل روغن زیتون، غلات سبوس‌دار و فراورده‌های لبنی پرچرب تعویض کنید.

ماهی وحشی

ماهی‌های وحشی مانند ماهی آزاد، میگو (از آلاسکا و کانادا)، تیلاپیا و گربه ماهی حاوی جیوه‌ی کم و سرشار از اسیدهای چرب امگا‌۳ می‌باشند. ماهی مملو از اسیدهای چرب اُمگا۳ است و می‌تواند به تنظیم هورمون‌های تولید مثل و افزایش جریان خون به اندام‌های تناسلی کمک کند.

متخصصان تغذیه، ماهی وحشی و دیگر منابع اسیدهای چرب امگا‌۳ را به کسانی که در تلاش برای بارداری هستند، توصیه می‌کنند.

دکتر سوزان بی دوپارت، نویسنده‌ی کتاب “شما سالم باشید، نوزاد سالم است” می‌گوید، مصرف اسیدهای چرب امگا‌۳ ضروری هستند. او خوردن ماهی وحشی البته چند بار در هفته برای تامین اسید دوکوزاهگزانوئیک (DHA) و ایکوزاپنتانوئیک اسید (EPA) و یا مصرف مکملی با کیفیت بالا که هر ۱۰۰۰ میلی‌گرم آن به اندازه‌ی یک قاشق غذاخوری روزانه تخم کتان، امگا‌۳ ALA دارد را توصیه می‌کند.

اگر می‌خواهید باردار شوید از خوردن ماهی‌ها با جیوه‌ی بالا مانند کوسه، اره ماهی، شاه ماهی خال مخالی و کاشی ماهی از خلیج مکزیک اجتناب کنید، زیرا سازمان حفاظت محیط زیست ایالات متحده درباره‌ی آنها هشدار می‌دهد.

ویتامین‌های پیش از بارداری

علاوه بر تمرکز روی بهبود رژیم غذایی و تغذیه‌ی مناسب، مصرف مکمل‌ها به شما کمک می‌کند تا از دریافت تمام مواد مغذی مورد نیاز به صورت روزانه، مطمئن شوید. دکتر ربکا اسکریتچ‌فیلد بر این باور است که پیش از بارداری، تامین ذخایر مواد مغذی بدن بسیار مهم است.

علی‌الرغم تمام تلاش‌ها، همه ما همواره تمام مواد مغذی مورد نیاز خود را از طریق رژیم غذایی دریافت نمی‌کنیم. برای تامین همه نیازهای اساسی، به دنبال یک مولتی‌ویتامین کامل که اسید فولیک (۴۰۰ میکروگرم) و DHA(۲۰۰ تا ۳۰۰ میلی‌گرم) فراهم می‌کند، باشید. مصرف این مکمل‌ها هم پیش، هم در حین و هم پس از وضع حمل مهم هستند.

مصرف ویتامین‌های دوران بارداری را حدودا سه ماه پیش از آنکه تصمیم بر بارداری می‌گیرید، آغاز کنید تا از تامین ذخایر بدن برای بارداری اطمینان حاصل کرده باشید.

برای آن‌هایی که با مصرف مکمل دؤچار تهوع می‌شوند یا مشکل مصرف قرص دارند، مصرف ویتامین‌های پیش از بارداری Vitafusion gummy (با ۵۰ میلی گرم DHA) را توصیه می‌کنم. سوزان بی دوپارت، نویسنده‌ی کتاب “شما سالم باشید، نوزاد سالم است” همچنین پیشنهاد می‌کند که مصرف مکمل‌های ویتامین D را با توجه به میزان آن در خون خود تنظیم کنید.